Obraz Matki Bożej Szkaplerznej
W ołtarzu głównego ołtarza umieszczony jest jest imponujący obraz z wizerunkiem Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel, nazywanej Matką Bożą Szkaplerzną lub Madonną Kobierską. Obraz Matki Bożej Szkaplerznej został namalowany na płótnie przez Antoniego Szymańskiego z Pleszewa.
Wykonany został w roku 1900. Wymiary wizerunku wynoszą 180 x 120 cm.
Na neutralnym tle wybitym widoczna jest Madonna z Błogosławionym Dzieciątkiem Jezus na ręku.
Na tle do 2015 roku błyszczał wieniec z gwiazd dwunastu wokół głowy Madonny i Dzieciątka. Do tego samego roku tło stanowił aksamit, na którym umieszczone były posrebrzane sukienki. Uwagę osób kontemplujących ten niezwykły wizerunek przyciąga przede wszystkim piękna twarz Madonny o klasycznych rysach: duże orzechowe oczy, kształtny nos, niewielkie karminowe usta, gładka twarz, smukła szyja. Artysta tak namalował twarz Madonny, by macierzyńskie spojrzenie wyczuwało się z każdego miejsca w świątyni.
Twarz Maryi jest pełna powagi, spokoju i zadumy. Madonna spogląda prosto w oczy wiernym. Staje się w ten sposób pośredniczką między nimi a Synem. Maryja prawą ręką skośnie składa na piersi i delikatnie trzyma w niej szkaplerz karmelitański, a na lewej poprzez połowę płaszcza, odsłaniającego jedynie końce palców, podtrzymuje Dzieciątko.
Głowę Madonny i ramiona okrywa miękko udrapowany płaszcz tzw. moforion o symetrycznie ułożonych nad czołem i wokół twarzy fałdach. Płaszcz ten rozchylony trójkątnie na piesiach, o wywiniętej podszewce, ukazuje suknię z wąskimi, ujętymi w mankiecie rękawami.
Dzieciątko Jezus w lewej ręce trzyma Księgę Pisma Świętego, prawą zaś wznosi ku górze w geście błogosławieństwa, jednocześnie wskazując na swoją Matkę. Twarzyczka Jezusa jest okrągła, nacechowana dziecięcym wdziękiem, o krótkim nosie i maleńkich pełnych usteczkach, okolona kędziorami włosów.
Dzieciątko uważnie przysłuchuje się zanoszonymi do Nich przez wiernych modlitwom, prośbom, skargom i obietnicom. Aby nie uronić ani jednego słowa wiernych postać Jezusa ma odsłonięte lewe ucho. Wyraz twarzy Obojga wskazuje, że słuchają wiernych z uwagą i w skupieniu. Sukienka Dzieciątka tzw. tunika, o wąskich, ujętych w mankiety rękawach, okrywa zgięte w kolanach nóżki, spod rąbka której widać tylko lewą stopkę. Niebieską okładkę trzymanego poziomo przez Dzieciątko kodeksu Ewangelii zdobi ciemnożółty krzyżyk. Brzegi kart kodeksu są również ciemnożółte.
Suknia NMP oraz Jej płaszcz, a także sukienka Dzieciątka zakończone są pozłacaną lamówką z kolorowymi kamieniami. Fałdy na sukienkach dodają majestatyczności, pompatyczności i splendoru temu niezwykłemu wizerunkowi kobierskiemu. Nad głowami postaci zostały umieszczone pozłacane korony, upiększone kolorowymi kamieniami. Korony posiadają także ornament z liliami heraldycznymi.
Stylizowane lilie przypominają o dziewictwie Maryi, Jej sprawiedliwości i władzy, Jej związku ze Zbawicielem, który umiera, zostaje pogrzebany w ziemi jak ziarno i zmartwychwstaje jak wyrosły z niego kwiat.
Przez wiele lat posrebrzane sukienki skrywały jednak barwne płótno. Sukienka Madonny jest koloru głębokiej zieleni, a głęboki niebieski kolor Jej płaszcza oznacza nieskończoność, dążenie do Niebios. Płaszcz ten ma także delikatną czerwoną podszewkę. Sukienka Dzieciątka jest koloru czerwonego.
Kilkadziesiąt lat temu na obrazie znajdowały się także wota dziękczynne (srebrne krzyżyki, serca i ryngrafy).
Do 2015 roku jeden raz w roku, w dzień odpustu Matki Bożej Szkaplerznej (16 lipca) na szyję Madonny i Dzieciątka zawieszane były przepiękne koral, obecnie umieszczone wraz z sukienkami i koronami na specjalnym plafonie w zwieńczeniu pierwszego filara, znajdującego się przy ołtarzu Św. Wojciecha. W tym dniu, w świątyni kwitnie kult Matki Bożej - odprawia się tu uroczyste nabożeństwo tu Jej czci.
Wizerunek kobierski należy do typu Hodegetrii, to znaczy Maryi Panny - Matki Bożej, Orędowniczki u Syna, wstawiającej się za ludzkości, oraz przewodniczki wiodącej do Chrystusa. Obraz przystosowany jest również do noszenia go w procesji. W 1999 roku dokonano restauracji wizerunku Matki Bożej Szkaplerznej oraz zainstalowano fanfary uruchamiane na odsłonięcie i zasłonięcie obrazu.
W ołtarzu głównym znajduje się także obraz Immaculaty (Niepokalanej), na zasuwie, namalowany na płótnie w 1900 roku. Przedstawia Niepokalaną na tle obłoków stojącą ze złożonymi na piersi rękoma, otoczoną uskrzydlonymi główkami anielskimi.